Krasińscy
Ród Krasińskich, wywodzący się z północnego Mazowsza, to jeden z najznakomitszych rodów szlacheckich w dziejach dawnej Polski. Z niego wodziło się wielu duchownych, mężów stanu, wojskowych i poetów. Swoją wysoką pozycję społeczną zawdzięczali, nie tylko posiadanym dobrom materialnym, ale również wykształceniu i umiejętnościom oraz wiernej służbie na rzecz władców i Ojczyźnie.

W późniejszych wiekach poprzez pozyskiwanie drogą zakupu następnych majątków lub zawieranie małżeństw, ród Krasińskich rozprzestrzenił się z Krasnego na terenie dawnej Rzeczypospolitej. Powstały boczne gałęzie rodu, które zamieszkały na obszarach Ukrainy, Białorusi i Litwy, gdzie do dziś możemy odnaleźć ślady ich działalności. Rezydencje i groby rodzinne rozciągają się na przestrzeni od Krasnego, przez Opinogórę, Węgrów, Wolę Kiełpińską, Radziejowice, Warszawę, Złoty Potok k. Częstochowy aż po Bojary na Białorusi i Kamieniec Podolski na Ukrainie.

Jednak to wieś Krasne pełniła przez wieki (od średniowiecza po wiek XX) rolę gniazda rodowego Krasińskich. Wg przekazów historycznych Krasne nadał książę mazowiecki Konrad I na początku XIII w. swemu marszałkowi Warcisławowi herbu „Ślepowron”. W 1372 r. sąd ziemski ciechanowski oznaczył granice Krasnego dla jego wnuka Sławomira. Sławomir jest niewątpliwym przodkiem rodu Krasińskich. Był on sędzią nadwornym Jana i Ziemowita, książąt mazowieckich. Miał dwóch synów Rosława i Jaśka. Początkowo właścicielem Krasnego zostaje starszy Rosław (Roslau). Młodszy brat Jasiek, który był kanclerzem księcia Ziemowita, procesuje się z bratem o prawo do Krasnego. W wyniku tego procesu córka Rosława – Dobiesława otrzymawszy 50 kóp groszy praskich odstąpiła w 1401 r. swemu stryjecznemu bratu a synowi Jaśka – Sławkowi swoją część majątku po ojcu – Krasne.

Sławomir, zwany Sławkiem, sędzia ziemski różański i makowski, uzyskuje od księcia mazowieckiego Jana Starszego, prawo chełmińskie dla wsi Krasne. Książę ten specjalnym listem w roku 1427, uwalnia Sławka od powinności feudalnych. Sławek w następnych latach umacnia pozycję rodu Krasińskich na Mazowszu. Syn Sławka – Mikołaj, stolnik ciechanowski, piszący się już nazwiskiem Krasiński, otrzymał w spadku Krasne i nadal powiększał swoje dobra poprzez zakup ziemi oraz zakładanie nowych wsi. Zbudował też w Krasnem w 1482 r. nowy kościół.

Kolejnym dziedzicem Krasnego został syn Mikołaja, Andrzej Krasiński. Poległ on w bitwie pod Koźminem na Bukowinie w 1497 r., towarzysząc królowi Janowi Olbrachtowi jako hetman wojsk mazowieckich. W 1526 r. nastąpiła inkorporacja Mazowsza do Korony Polskiej. W tym okresie Krasne było już dużym majątkiem ziemskim a Krasińscy herbu „Ślepowron’ (Korwin) mieli ugruntowaną pozycję wśród szlachty mazowieckiej. Nowe ukształtowanie administracyjne Polski stworzyło szansę do zaistnienia tego rodu na ogólnopolskiej scenie politycznej i w przyszłości z niej skorzystali.

Spadkobiercą Andrzeja został Jan Krasiński (†1546)- stolnik ciechanowski. Ożeniony z Katarzyną Mrokowską z Murowanego Miszewa, miał z nią liczne potomstwo: cztery córki i pięciu synów, z których trzech zostało duchownymi: Mikołaj, Stanisław i Franciszek.

Największą karierę zrobił Franciszek Krasiński (1525-1577) biskup krakowski, podskarbi wielki koronny i zaufany sekretarz króla Zygmunta Augusta. To on pierwszy wyprowadził ród Krasińskich z Mazowsza na szeroka arenę krajową a nawet europejską. Franciszek był również inicjatorem renesansowej przebudowy kościoła w Krasnem. Pozostali synowie: Wojciech (†1590) – kasztelan sierpski założył „linię starszą” rodu Krasińskich, związaną głównie z siedzibą rodową w Krasnem, natomiast Andrzej – sędzia ziemski ciechanowski – „linię młodszą”. Następny właściciel Krasnego to syn Wojciecha – Mikołaj Krasiński (†1618) – podkomorzy różański, kasztelan sierpski i sędzia ziemski ciechanowski. Mikołaj przez dłuższy okres czasu przebywał na dworze cesarza Maksymiliana II.

Po Mikołaju Krasnem rządził jego najmłodszy syn Jan – podkomorzy i wojski różański. Uczestnik wojen przeciwko Turkom, przebywał nawet cztery lata w niewoli tureckiej.

Dalej dziedziczy Krasne również Jan Krasiński, który przekazuje ten majątek swemu synowi Pawłowi Krasińskiemu († ok. 1709) – cześnikowi ciechanowskiemu. Paweł Krasiński powiększył dobra rodzinne poprzez kolejne zakupy i darowizny od młodszych braci.

Następni sukcesorzy Krasnego to: Franciszek Krasiński (†1752) – podstoli zawkrzeński, jego syn Ludwik Krasiński – generał adiutant buławy wielkiej koronnej oraz Józef Krasiński, który tytułuje się hrabią z nadania dworu austriackiego.

Po nim rządy przejmuje August hr. Krasiński (1797-1857), adiutant gen. Skrzyneckiego w powstaniu listopadowym, bohater bitwy pod Ostrołęką. Ożenił się z kuzynką Joanną Krasińską, która w posagu wniosła mu Krasne.

Najważniejsze jednak znaczenie w dziejach Krasnego miała 2. połowa XIX wieku. Wówczas właścicielem majątku został syn Augusta i Joanny z Krasińskich, Ludwik hr. Krasiński (1833-1895), który od 1857 r. przejął zarządzanie majątkiem rodowym. Ożenił się w maju 1860 r. z wdową po poecie Zygmuncie Krasińskim, Elizą z Branickich hr. Krasińską (1820-1876). To on przyczynił się do największego rozkwitu i świetności Krasnego. Zaniedbane dotychczas gniazdo rodowe przekształcił w nowoczesny i wyróżniający się w skali kraju majątek ziemski.

Ludwik Krasiński zmarł nagle w nocy 21 kwietnia 1895 r. w swym domu, w Warszawie, przed zaplanowanym na następny dzień wyjazdem do ukochanego Krasnego. Pochowany został w podziemiach kościoła w Krasnem. Był ostatnim męskim potomkiem „starej linii rodu Krasińskich”. Z chwilą jego śmierci zakończyła się „złota era” dla rozwoju Krasnego i zaczął następować stopniowy upadek tej pięknej posiadłości. Pozostawiony przez niego wielomilionowy majątek odziedziczyła jego jedyna córka, z drugiego małżeństwa z Marią Magdaleną Kieżgajło-Zawiszanką, dwunastoletnia wówczas Maria Ludwika Krasińska (1883-1958).

W 1901 r. Maria Ludwika poślubiła księcia Adama Czartoryskiego i w posagu wniosła mu Krasne, które tym samym stało się częścią majątku Czartoryskich. Po ślubie księstwo Czartoryscy niezbyt zajmowali się Krasnem. Ich zainteresowania skupiały się bardziej na polu kulturalnym, humanitarnym oraz charytatywnym, aniżeli na sprawach rozwoju gospodarczego majątku. Małżeństwo prowadziło mecenat naukowy i artystyczny, ufundowali wiele szkół, przytułków i ochronek.

Po śmierci swojego brata Witolda w 1911 r., książę Adam Czartoryski odziedziczył ordynację gołuchowską, od tego też czasu księstwo Czartoryscy bardzo rzadko bywali w Krasnem. Dobrami w tym czasie zarządzał administrator wraz z liczną służbą.

Na początku II wojny światowej majątek Krasne został przejęty przez gaulejtera Ericha Kocha, który do końca wojny uważał się za właściciela Krasnego.

Po II wojnie światowej, w 1945 r., dawny majątek Krasińskich został znacjonalizowany i utworzono tu Państwowe Gospodarstwo Rolne. W 1987 r. reaktywowana została Stadnina Koni, którą od 1993 roku zarządza Agencja Rynku Rolnego w Warszawie.


Komentarze
Brak komentarzy. Może czas dodać swój?
Dodaj komentarz
Zaloguj się, aby móc dodać komentarz.
Google
KRASNE
RÓD KRASIŃSKICH


MAJOWE
2017r.


FATIMA
SANKTUARIUM W FATIMIE


KRASNE


ROK 2017


PEREGRYNACJA OBRAZU
PANI JASNOGÓRSKIEJ


SDM




KOŚCIÓŁ W KRASNEM
TWITTER


Przetłumacz stronę

PRZYDATNE STRONY
Pogoda
DIECEZJALNE
DUSZPASTERSTWO MŁODZIEŻY



Imieniny
Shoutbox
Musisz zalogować się, aby móc dodać wiadomość.

10/08/2014 20:57
Witamy!
Aktualnie online
· Gości online: 1

· Użytkowników online: 0

· Łącznie użytkowników: 3
· Najnowszy użytkownik: Wiesiawojt
Logowanie
Nazwa użytkownika

Hasło



Nie masz jeszcze konta?
Zarejestruj się

Nie możesz się zalogować?
Poproś o nowe hasło
name